Ik wilhier een verontschuldiging maken...eengrote vergeving vragen aan iedereen!
Het spijt meals ikniet ben wie jullie willendat ik ben. Het spijt meomdat ik nietde bestedochter,kleindochter, zus, moeder, vrouw, dochter,neef,nicht,vriend ben! Het spijt mevoor het nietaltijd willen lachen. Het spijt meals ikveel huil. Het spijt meals ik vraagwat niet zou moeten gevraagd worden. Het spijt me als ik niet opruim dezelfde manier als jullie. Het spijt mevoor onhandig te zijn. Het spijt mevoor mijnmomenten vanongeduld. Het spijt me voormijn gebrek aantact...of aanraken. Het spijt me om niet aangewezig te zijn in het leven vandegenen diewillendat ik ben, en wel aanwezig zijn op degenen die nietwillen dat ik ben. Het spijt me voor alle mijn gebreken. Het spijt me voor mijnoprechtheidde hele tijd. Het spijt me dat ikben waar ik nu ben en niet zijn waar ik héél graag zou willen zijn. Het spijt me voor diegenen die ik graag zie en niet leuk vinden wat jullie willen. Het spijt me voor te Zijnwie en wat ik Ben.
Mensendoen ons pijn, bedroevenenteleurstellende heletijd ...
...en toch kunnen weniet helpenom van hun te houden.
... is mezelf zijn ... echt zijn met al mijn gebreken en deugden, want dat heeft iedereen, niemand is perfect.
Als mensen me accepteert of niet zoals ik ben, dat hangt alleen van anderen af ... niemand is gedwongen om met mij te handelen.
In dit leven we doen allemaal wat we willen, ons leven delen met die die we ons goed laten voelen, en al het anderen zijn een onderdeel van de wereld, dezelfde wereld die we allemaal delen. Maar de minder goede houdingen van anderen maken maar een klein deel van, want zonder dat konden we niet genieten van de beste die we rond ons hebben. Alle ervaringen minder goed waardoor ik mee gemaakt heb, en zelfs die dat ik nu mee maakt versterkt mij en helpt me om met mijn hoofdt hoog te laten wandelen. Nou ik leef niet op wat pijn doet en ja naar wat mij lachen doet. Dat geeft mij mijn dagelijkse glimlach.
Ik hef mijn hoofd hoog om het leven .. voor dezelfde leven die mij terug glimlachte en me terug geef wat ik verdien!
...in alle richtingen! Door de gezelschap zoals door de zon die ons glimlachde voor dezetwee dagen.
Op zaterdaghadden we eenbezoek vanmijn tante, en haar lieve familie die wij pas nu gekent hebben.En zobrachten weeen aangename tijd methaar, haar manen de twee mooiedochters.Binnenkort zullen zeterugkeren naarde VS enwe hopende volgende keerom ze eenbezoekte doen!
En zondag was strand dag... want de zon roepde ons en daar gingen wij met ons handen "vol" waar wij een aangenaam da tegenmoet werd:
Adiça strand
Uitvinding van mijn zoon...
...vol voetbal momenten...
..."vleugels" geven aan ons papegaai...
...wat kleur geven aan al de "gekleurde" voeten...
... even kijken naar mensen die "anders" zijn dan wij...
...het geniet momenten in het water...
... lachen naar de camera...
...en tot slot, springenvan vreugdeover eenzonnige dag!
Maakt vandaag 18 jaar geleden de dag die je in de wereld kwam ... de dag dat ik je in mijn armen hield ... waar ik huilde van gelukkigheid alleen om in je ogen te kijken en gaf je een naam. Dezelfde naam die alle dagen in mijn hart zingt.
Waar je ook bent zal je altijd een stuk van mij naar jou wereld brengen.
Degene die zich mijn wezen op plaatsen en ervaringen die ik niet heb afgelegd toe brengt.
Een grote uitbreiding van mij.
Maar je zal altijd in mijn armen blijven, maar vooral in mijn hart.
Ik ben gepassioneerd doorSintra...en wordt nietmoevan naar daar elke keer te gaanwandelen. Gisterenwasweer een vandeze dagen.
We gingenmet het ideevan naarMafra te gaan, meer naar Mafra's grote tuin, maarals gevolg van eenbrand die er rondwas niemandmocht er binnen.Zelfs mensendie albinnen waren moesten eruit.
En in Mafra hebben wij nog tijd om een frisse bier te kunnen drinken.
Maar daarna zijn wij richting die bijzonder plaats gegaan: SINTRA!
Onderweg hebben wenog steedsdeinspanning gezien aangaande debrandbestrijding,die niet echt groot was, maarzorgwekkendgenoeg om overal deze "bestjes" te zien vliegenom het brandweer te helpen.
Naar Sintra gaan een bezoek naar de Pitriquita is héél belangrijk!
Omdat er nietsmooier is dan deeenvoud van eendag ineen magische plaats samen met mensendie van ons het meeste houden!
Niets indeze manverbaast meal, maar mijn maag kwam in opstandmet de mogelijkheidvan wat een vader kan doen aangaande bepaaldehouding ten opzichte van zijn eigen dochterwordt mij gewoononmenselijke onaanvaardbaar. Maar het is echtals vaderdie mij het meest stoort.
Zelfs als zijndochter met hem niet woont, geeft haar geen eten of een plaats voor teslapen,de moed hebben om" haar terug in huis" te nemenen danhaar laten leven metvreemde mensen;het meisjebegint te werken en omdat zij nog minderjarig is kan zij alleen deeltijds werken.Enalshet salarismoet vallenop de bankrekeningvan de vader(met het excuus dat ze nog minderjarig is enniet in staat omeen rekening te openen-wanneerdit eengrote leugen is want hij kan net zo goedeen rekening open doen, ook al is hijde houder van de rekening kan zijn, maar in haar naamook, en haarde bankkaartjegeven om haareigen geld te kunnen gebruiken), heeft nog steedsde moed omde grote stand voor de helft vanhet salarisvoor zichzelf te houden....Maar is er iemand die dit normaal vindt??
Als hij nog zoude helft van hetsalaris vanhaar dochteraan de mensen dievoor haar zorgenzouden geven, de plaats waarze echteet en slaapt, zou ik nog wat redelijk ok vinden, maar dan ook ben ik van overtuigd dathet geld dat hijzou van kindergeld ontvangen voor dit zou moeten gebruikt worden, en zijn dochter te kans geven om haar verdiend geld te gebruiken ... maar dat doet hij zelfs niet!! En wat doet hij nog??? Gaat op vakantie naar het buitenland! Geweldig!
Dat is gênant en onmenselijk!
Ik zou me beschaamde voelen!
Hetgelukste deel in dit alleemaal is dat over enkeledagen wordt zij 18jaar!Nadat is het gedaan! Gelukkig maar!!
Buiten de feest bijde leveringvan diploma's, mijn zoonje is door de eerste school stap doorgegaan. Nu naar de 5de leerjaar, de school van de grote kinderen.
IK BEN HÉÉL TROTS OP HEM WAT ANDERS !!!!
En nu komen nieuwe uitdagingen...dat zalheel anders zijn danverwacht (maar dit is een verhaal voorlater)
Hij deedeen aantalnaschoolse activiteitenmet de politieen dat ishoe de meestekinderenterug naar school zijn gekomen. Nou ..tenminstehadden ze plezieren ook iets geleerde, lang leve defun! (Dit zijnjarendie nietterug kerenen dat moetworden gemaximaliseerd)